احتمال ایجادعوارض توسط منگنه های پزشکی بسیار کمتر از دیگر روش های بستن جراحت است و سریع تر از بخیه بهبود می یابد. منگنه های زیست تخریب پذیر خطر آسیب پوستی را کاهش می دهند و در جراحی های پلاستیک بسیار پرکاربردند. با توجه به محبوبیت این محصول در بین بیماران و پزشکان، ترکیبی نوین و کم هزینه که امکان دسترسی عموم را به این محصول آسان کند مورد نیاز است.
مهندس نگار بختیاری که این تحقیق در قالب پایان نامه کارشناسی ارشد وی در رشته مهندسی پزشکی انجام شده است، با این مقدمه در خصوص طرح پژوهشی خود گفت: در این پروژه ترکیبی نوین بر پایه ی پلیمرهای زیست سازگار، پلی لاکتیک اسید (PLA) با پلی اتیلن گلایکول (PEG) با درصد حضور10،15،20،30،40و50 درصد، در دی کلرومتان حل شده و به روش ریخته گری مذاب نمونه های اولیه بدست آمدند.
وی افزود: مطالعات در فاز مهندسی با بررسی تخریب پذیری، خواص مکانیکی و زاویه تماس انجام شد که نمونه های حاوی 30،40و50درصد PEG به عنوان گروه های بهینه وارد فاز زیستی شدند. فاز زیستی با تست سمیت سلولی بر روی نمونه های بهینه طی24 و72 ساعت انجام شد که از این مرحله گروه های حاوی30و40 درصد PEG به مطالعات درون تنی منتقل شدند. مطالعات درون تنی با کاشت نمونه در عضله ی پشتی رت برای بررسی پاسخ های بدن میزبان و پاسخ ها طی1،6، و12هفته انجام شد. تمامی نتایج با اطلاعات موجود از نمونه های تجاری در بازار مقایسه شد.
مهندس بختیاری در خصوص نتایج حاصل شده اظهار داشت: در فاز مهندسی، خواص مکانیکی گروه های مورد آزمایش نشان داد بیشینه نیروی قابل تحمل برای نمونه ها با نمونه های موجود در بازار هماهنگی دارد. همچنین تخریب ترکیب PLA-PEG به معنای افت خواص مکانیکی در گروه های حاوی30،40و50 درصد PEG برای کاربرد منگنه های پزشکی مطلوب است.
وی اضافه کرد: از طرفی میزان آبدوستی این گروه ها برای برهم کنش بافتی مطلوب تر است. در فاز زیستی، نتایج تست سمیت نشان داد ترکیبات اثر سمی نداشته و زنده مانی سلولی را دچار خطر نمی کند. همچنین نتایج کاشت در عضله ی رت عدم حضور پاسخ های التهابی شدید را تایید کرد که نشان دهنده ی زیست سازگاری بالای فرمولاسیون های پیشنهادی است. با اینکه نمونه ها پس از1،6و12هفته درون بدن رت قابل مشاهده بودند و به طور کامل جذب نشدند اما هیچ گونه اختلال قابل مشاهده ای در روند طبیعی زندگی حیوان دیده نشد.
مهندس بختیاری در پایان تأکید کرد: با توجه به نتایج به دست آمده این ترکیب پیشنهاد مناسب و نوینی برای منگنه های پزشکی است که در راستای تولید محصول می تواند گزینه ی مناسبی برای توسعه ی تولیدات داخلی و در قدم های بعدی صادرات کشوری و ارزآوری باشد.
گفتنی است این پژوهش در قالب پایان نامه کارشناسی ارشد نگار بختیاری با راهنمایی دکتر حامد باقری و دکتر مژده صالح نیا در دانشکده علوم و فناوری های بین رشته ای دانشگاه انجام شد.